سیاحتنامه فیثاغورس در ایران

کتاب سیاحتنامه فیثاغورس در ایران از نشر خانه فرهنگ و هنر مان، سفرنامه‌ای است خواندنی در دوره‌ای از تاریخ ایرانِ باستان، دیدار فیثاغورس، فیلسوف بزرگ، از ایرانِ عصر هخامنشی و دیدارش با زرتشت و داریوش و بازگویی نکاتی جذاب از اتفاقات آن زمان. مؤلف مانند نقاشی ماهر پرده‌­ای از نقوش و تصاویر حوادث ساخته، مسائل تاریخ و شناسایی عادات و اخلاق و چگونگی علم و معرفت گذشتگان را به اسلوب زیبا و دلپذیر در این کتاب عرضه داشته است. مسافرت فیثاغورس در شوش، مراسم تاج­گذاری داریوش، زرتشت و فیثاغورس، دخمۀ میترا، فیثاغورس در پرسپولیس، توصیف این شهر، بقیه، خواب تاریخی فیثاغورس، حالات داخلی پادشاهان ایران، آخرین سوارکاری کوروش، فیثاغورش نزد مُغان اکباتان، عناوین فصل‌های این کتاب هستند. در بخشی از کتاب سیاحتنامه فیثاغورس در ایران می‌خوانیم:

نتوانستم منظرۀ کراهت‌­انگیز و حزن‌­افزای اخلاق این شهر بزرگ را مشاهده کنم، به زرتشت گفتم همین بس، برویم، بسیار چیزها دیدم.

زرتشت: اکنون احساس می­‌کنی اصلاح تا چه اندازه واجب است، خمیره از نو باید درست شود.

فیثاغورس: از غیرممکن درگذر، بابل را هرگز دارای تقوا و فضیلت نتوانی کرد، مردم­ بی­‌شمار اینجا که به دو طبقه منقسم شده­‌اند روی بهبودی نخواهند دید. گروهی از کثرت تنگدستی به ورطۀ زبونی افتاده، جماعتی از بسیاری تنعّم به تباهی دچار شده، گستاخی و بی‌­شرمی رذائل، جمود و بلاهت کارهای طاقت­‌فرسا، اجتماع این دو چیز در یک­‌جای آخرین درجۀ بدنامی بشر است، کار این شهر ساخته و آب از سرش درگذشته، بابل سزاوار این شدائد و رسوایی‌­هاست، زر و تجمل­‌دوستی علت این تیره‌­روزی است.

زرتشت: بابل از همسایگی بامبی­‌کات‌­ها عبرت نگرفت و سود نبرد، این قوم از دجله سیراب می­‌شدند، برای رهانیدن خویش از گمراهی و مفسدۀ ملل توانگر روزی آنچه فلز گران­‌بها داشتند یکجا گردآوردند، سپس این گنج را در آغوش خاک نهفتند و کسانی را که بخواهند این زر و سیم را دوباره در بساط بازارگانی و معاملت درآورند سخت نفرین کردند.