کاشی و کاشی‌کاران طهران در عصر قاجار

کتاب کاشی و کاشی‌کاران طهران در عصر قاجار پژوهشی است تاریخی-توصیفی برای شناسایی و معرفی سبک کاشی و کاشی‌کاران طهران در عهد قاجار که به بررسی ساختار تزئینی کاشی‌های هفت‌رنگ و زیرلعابی در ابنیۀ باقیمانده از این دوره در تهران می‌پردازد.

با وجود آنکه سبک کاشی‌کاری کاخ‌ها، مساجد و خانه‌های تهران در دوران فتحعلی‌شاه تحت تاثیر مستقیم مکتب کاشی‌کاری شیراز بود، سفالگران و کاشی‌سازان عهد ناصری در سبک تهران رونق تازه‌ای به این هنر دادند. حجم بالای تولید کارگاه‌ها در کنار نوآوری‌های تکنیکی در ساخت بدنه و تاثیر فناوری‌های نوین چاپ و عکاسی و شیوۀ نقاشی زیرلعابی، مسبب زایش سبکی اختصاصی برای کاشی و کاشی‌نگاران تهران گردید.

در اینجا، موضوع کاشی به عنوان یک عنصر تزئینی در معماری ایرانی با توجه به کارکردهای تصویری و سبک نقاشی آن طبقه‌بندی شده است. نقوش کاشی‌های تهران در این پژوهش به پنج گروه اصلی تقسیم شده است:

• نقوش انسانی و فیگوراتیو (چهرۀ پادشاهان، رجال و خارجی‌ها)
• نقوش حیوانی و پرندگان
• نقوش گیاهی
• نقوش هندسی
• کتیبه‌های خوشنویسی