گره کور

آیرا لِوین (2007-1929) پس از تحصیل در فلسفه و ادبیات انگلیسی و مدتی نگارش برای رادیو و تلویزیون، به نوشتن رمان، نمایشنامه و فیلم‌نامه پرداخت، لوین در 1954 برای نگارش نخستین رمان خود، بوسۀ پیش از مرگ، جایزۀ ادبی ادگار آلن‌پو را کسب کرد و برای رمان دیگرش، این روزِ بی‌نقص، جایزۀ پرومِتئوس 1994 را. معروف‌ترین رمان او بچۀ رُزمری است که اقتباس سینمایی رومن پولانسکی از آن نامزد دریافت جایزۀ اسکار بهترین فیلم‌نامه شد. علاقمندان تئاتر در ایران، لوین را با نمایشنامۀ تریلر اتاق ورونیکا می‌شناسند، نمایشنامه‌ای درخشان با فضای گوتیک و یادآور سنت نویسنده‌هایی همچون ادگار آلن‌پو، آگاتا کریستی و ریموند چَندلِر.

در گرهِ کور دو پناهجوی آلمانی در پی آن‌اند که پس از جنگ جهانی دوم در نیویورک زندگی تازه‌ای بنا کنند و لوین از خلال به تصویر کشیدن تلاش‌های آنها علاوه بر طرح مضمون پرتکرار آثارش، رویارویی خیر و شر، با خلق ملودرامی ساده و هوشمندانه و استفادۀ ماهرانه از عنصر تعلیق به‌سراغ یکی از اساسی‌ترین دغدغه‌های انسانی، اعتماد، می‌رود و تصویری بی‌پرده از سازوکار پیچیدۀ خیانت پیش چشم خواننده می‌گذارد. به این ترتیب در پسِ فضای آشنا و دیالوگ‌های سرراست و شسته‌رفته شاهد کندوکاوی عمیق در چندوچون عواطف و روابط انسانی هستیم. گرهِ کور دومین نمایشنامۀ لوین است و در عین برخورداری از ارزش‌های دراماتیک مستقل، می‌توان آن را دورخیزی برای نگارش شاهکارهای بعدی او هم برشمرد.